RobertGorczyński.pl

Pojawił  się o czwartej trzydzieści nad ranem.
Poznałem go po zapachu kubańskich cygar.
W ręku miał manifest,
w kieszeni motocyklowe dzienniki,
a w torbie notatki z koncepcjami nowych reform.
O tym nie było jednak mowy.
Towarzysz Che Guevara spytał,
czy nie mam fajek?
Z początku chciałem powiedzieć, że nie mam, bo nie palę,
ale przypomniałem sobie, że w kuchennej szufladzie
może jeszcze leżeć paczka „Sportów” mojego ojca.
Znalazłem ją więc i mu oddałem.
Che zapalił i zakaszlał.
Rzucił krótko, że są dobre…
bo mocne.
Wtedy znowu zaczął kaszleć,
Towarzysz Che Guevara
zniknął z mojego snu tak szybko,
że nie zdążyłem poradzić mu, by poszedł do lekarza.
🙂

Denerwujący typ.
W kawiarni rozwalił dekoracje.
Wyprosili go więc wyszedł.
W parku przystawiał się do kobiety.
Dostał w mordę,
ale wcale się tym nie przejął.
Czuł, że ulica i Świat, należą do niego!
Niedźwiedź:
Pazury miał ostre,
Łapy grube,
Łeb wielki
I twardy kark.
Jego czarne oczy śmiały się z cudziego cierpienia!
Szedł więc ulicą szerokim krokiem
Pewien siebie aż do bólu.
Podziwiasz Niedźwiedzia?
Uważasz go za kogoś „the best”?
Jeśli tak czujesz, twoja sprawa.
Powiedz mi tylko jak daleko zajść można pustą ulicą?

Ha ha ha ha ha! 🙂 🙂 🙂
A Marek Biliński jest po prostu Prorokiem. 🙂
„Porachunki z bliźniakami”…
🙂
Wygląda na to, że Biliński przewidział nie tylko wydarzenia na Świecie ale i w Polsce.
A to już wymaga boskiego tchnienia.
🙂 🙂 😉
Przypuszczam też, że Kaczyński będzie chciał go dopaść.
„Porachunki z bliźniakami” – z pewnością mu tego nie zapomni.
🙂

To podpowiem Wam,
że był to Polak:
Marek Biliński,
a historię Jego życia i tragicznej śmierci dobitnie opisuje teledysk pt.:
„Ucieczka z tropiku”.
🙂

Ta pierwsza zawsze jest moja.
Ta druga zawsze okropna…
A przejście między nimi?
Tfu!
Coś takiego po prostu nie wchodzi w grę!

(Osobliwa sprawa: to Nasze podejście do Wielkiej Księgi Życia!).

Nie znoszę ich szyderczego śmiechu.
Śmiech lubię!
Śmiech kocham!
Nie znoszę natomiast ujadania.
A śmiech bandytów, to nic innego jak psie ujadanie.
To spazm na cześć kogoś, kto jest od nich silniejszy.
Nie znoszę więc śmiechu gangsterów,
Nie cierpię śmiechu podwładnych w obecności miernego szefa.
Nienawidzę oklasków na cześć udawanych wodzów,
Generałów,
Prezydentów,
Prezesów,
Posłów szeregowych,
Wojewodów,
I Burmistrzów.
(A owacji po słowach ich zastępców szczególnie się brzydzę…).

I tak sobie myślę:
Czy wrócą wreszcie czasy,
Gdy uśmiechać się będzie
Człowiek do Człowieka?

Tak bez kontekstu
Bez intencji
Sam z siebie
Na dźwięk szczerego
I dobrego słowa?