Na niego też uważaj!
Bo on także prowadzi nieprzychylną ci politykę.
I niby jest śmiertelnym wrogiem białego szczurka.
Niby siedzi na garnuszku u człowieka,
A jednak jeszcze nie słyszałem,
Żeby koty tak naprawdę zagroziły kanalarzom.
Mam więc wrażenie, że wszystkie te
„Poczciwe” mruczki i te „inteligentne” szczurki
Czekają tylko,
Na to, by homo sapiensowi powinęła się noga…
RobertGorczyński.pl
Widzę Myślę Piszę
Tag: Mołdawia (page 22 of 80)
I dokładnie liczyłem każdą jej kroplę.
Choć dobrze wiem, że kropel wody policzyć się nie da.
Rozmawiałem o tym z Einsteinem
i on nie miał wątpliwości co do tego,
że deszcz to to samo co wiadro wody,
tyle że inaczej ułożone w czasie i przestrzeni.
Około godziny siedemnastej Świat odsłania swoje przyjemniejsze oblicze.
Szaleńcy wykrzyczeli się już,
A cynicy pozałatwiali co chcieli…
Matki odebrały dzieci ze żłobków, przedszkoli i szkół,
A ojcowie zdążyli wrócić z pracy.
W wielu miejscach rozchodzi się więc apetyczny zapach obiadów…
Podobno pewni szacowni wyspiarze piją o tej porze herbatę.
(Ja tam wolę kawę…).
Około godziny siedemnastej Słońce nabiera szczególnej barwy,
A Świat wydaje się miejscem łagodnym i przyjemnym.
Dobrze jest delektować się tym stanem rzeczy
Zanim machina znowu nabierze rozpędu.
Ja, w każdym razie, o tej porze piję kawę.
I intensywnie piszę…
Łapczywie staram się utrwalić wszystko, co widziałem…
Zakwitło i wzeszło.
Wybałuszyło się
I zazieleniło,
a później w żółte przeszło i w czerwone…
Zebraliśta więc wszystko to, co tam było.
I do kuchni zanieślim, jak się należy!
A co słodkie było, to w słoiki i w butelki!
A co kwaśne i ostre, to w beczki!
No i kisilim, fermentowalim i sycilim!
Jak się należy!
Z serca!
Z polska!
Na całego!
Boć to jesienią już myśleć trzeba,
jak się w zimie witać będzie Narodzonego!
🙂
– Niechże wasza miłość rzuci okiem – rzekł Landgraf do Wicehrabiego.
Wicehrabia pochylił się nad dębowym stołem, na którym leżała wielka mapa.
– Cóż to jest drogi przyjacielu? – zapytał zdumiony.
– To mapa naszych przygód – odpowiedział Landgraf.
– Jest całkiem rozległa… – odrzekł Wicehrabia po chwili.
– Tak, ale czy wasza miłość zwrócił uwagę na datę jej wykonania?! – rzucił Landgraf z oburzeniem.
– Data mówi, że wyrysowano ją prawie rok temu… – odpowiedział Wicehrabia.
– I w tym właśnie rzecz! – wybuchnął Landgraf. – Czy autorowi tego bloga zdaje się, że wieczność tkwić mamy w tym ukryciu?! Że nie palimy się do walki? Że nie mamy odwagi?! Jak długo możemy czekać?! To skandal! Kim jest ta istota, że za nic ma nasze dzieje? Czy nie łaska napisać – opisać – co będzie dalej?!
Wicehrabia przyjrzał się Landgrafowi bardzo uważnie. Zdziwił się, bo nigdy go takim nie widział.
Kojarzył swojego przyjaciela z żelazną logiką i chłodnym osądem.
A teraz… Teraz nie był pewien:
Zastanawiał się, czy jego przyjaciel przypadkiem nie oszalał?
Wewnętrznie też zwątpił Wicehrabia w samego siebie: „Mapa Przygód”? Cóż to takiego? Skąd się to wzięło na tym stole? – Co snem jest, a co jawą? – zastanawiał się arystokrata…
Nic więc Wicehrabia nie rzekł na to, co usłyszał.
Poprosił tylko by Landgraf zachował ufność w naturalny bieg rzeczy.
Ufał, że sprawa się wkrótce wyjaśni.
Bo taką miał Wicehrabia naturę, iż na wszystko patrzył pozytywnie.
*
Do Jaśnie Wielmożnego Pana Landgrafa,
W pełni zrozumiałym jest zniecierpliwienie Jegomości.
W pełni rozumiem też zaangażowanie IMĆ Pana Landgrafa w misję i dzieło ratowania własnej cywilizacji z rąk barbarzyńców.
Wiem też, jak ważnym i bezwzględnym imperatywem jest czas…
W związku z powyższym, niniejszym oświadczam i deklaruję, że dalsze dzieje Waszej Miłości zostaną przeze mnie opisane i Światu pokazane w jak najszybszym możliwym terminie.
Z wyrazami szacunku
Autor Bloga
P.S.: Zainteresowanych Czytelników zapraszam do lektury: http://robertgorczynski.pl/?page_id=20
Nie powinieneś lekceważyć jego progu.
Nie powinieneś nigdy patrzeć nań z góry!
Bo dom Twój kryje się w sercach ludzi, którzy Cię kochają.
I może gdzieś istnieć jakiś stary budynek
(I pal licho, kto ma do niego klucze!),
Bo z Domu do Domu przenosi się Światło,
A Blask ten jest tym samym jasnym Płomieniem,
który płonął Sercem nad Stołem u Twoich Dziadów!
Nie wyłączaj więc Światła.
Nie zamykaj Serca.
I przejdź sam siebie,
Jeśli Brat Cię obraził.
(Zapomnij też o tym, co złego zrobiła Siostra Twoja…)
Broń swego Domu!
Z Sercem w dłoni osłaniaj Go Mieczem.
Gołą Pięścią też przywal!
A wtedy zobaczysz, że masz dokąd wracać.
I jest tak…
Choćbyś nawet szedł najbardziej krętą w Świecie drogą.
Pojawił się o czwartej trzydzieści nad ranem.
Poznałem go po zapachu kubańskich cygar.
W ręku miał manifest,
w kieszeni motocyklowe dzienniki,
a w torbie notatki z koncepcjami nowych reform.
O tym nie było jednak mowy.
Towarzysz Che Guevara spytał,
czy nie mam fajek?
Z początku chciałem powiedzieć, że nie mam, bo nie palę,
ale przypomniałem sobie, że w kuchennej szufladzie
może jeszcze leżeć paczka „Sportów” mojego ojca.
Znalazłem ją więc i mu oddałem.
Che zapalił i zakaszlał.
Rzucił krótko, że są dobre…
bo mocne.
Wtedy znowu zaczął kaszleć,
Towarzysz Che Guevara
zniknął z mojego snu tak szybko,
że nie zdążyłem poradzić mu, by poszedł do lekarza.
🙂
Denerwujący typ.
W kawiarni rozwalił dekoracje.
Wyprosili go więc wyszedł.
W parku przystawiał się do kobiety.
Dostał w mordę,
ale wcale się tym nie przejął.
Czuł, że ulica i Świat, należą do niego!
Niedźwiedź:
Pazury miał ostre,
Łapy grube,
Łeb wielki
I twardy kark.
Jego czarne oczy śmiały się z cudziego cierpienia!
Szedł więc ulicą szerokim krokiem
Pewien siebie aż do bólu.
Podziwiasz Niedźwiedzia?
Uważasz go za kogoś „the best”?
Jeśli tak czujesz, twoja sprawa.
Powiedz mi tylko jak daleko zajść można pustą ulicą?
I na ramionach niosę ciężar zapomnienia.
Nie potrafię nazwać ptaków, które siadają na moim balkonie.
Nie potrafię nazwać drzew ginących pod piłami.
Nie umiem pojąć zagrożeń związanych z atomistyką.
A może jednak was nabieram…
I dobrze wiem co to radioaktywność!
I domyślam się, że Matka Boża nie ocali Nas przed Atomem!
Natomiast węglowe elektrownie są przyczyną cyklonów pustoszących Kubę i Florydę!
Nie próbujcie więc mnie zjednywać
bo szczerze i z serca was wyśmieję!
Mam w szufladzie dyplom magistra chemii.
Jestem więc gentlemanem dzierżącym rewolwer w krzepkiej dłoni.
Ha ha ha ha ha! 🙂 🙂 🙂
A Marek Biliński jest po prostu Prorokiem. 🙂
„Porachunki z bliźniakami”…
🙂
Wygląda na to, że Biliński przewidział nie tylko wydarzenia na Świecie ale i w Polsce.
A to już wymaga boskiego tchnienia.
🙂 🙂 😉
Przypuszczam też, że Kaczyński będzie chciał go dopaść.
„Porachunki z bliźniakami” – z pewnością mu tego nie zapomni.
🙂
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze