Wiele razy z Nim miałem do czynienia.
Zarówno w tych miejscach, z których chciałem uciec,
Jak i w tych, które pokochałem.
Nie myślcie jednak, że Genius Loci,
To tylko Duch Miejsca.
On może Was nawiedzać we śnie.
Może też zamieszkać w Waszej głowie,
A wtedy nie tak łatwo będzie Go przekonać, by o Was zapomniał…
RobertGorczyński.pl
Widzę Myślę Piszę
Tag: sarmacja (page 29 of 79)
Nie dał Jej rady rosyjski car.
Nie dał Jej rady Hitler
Nie dał rady Stalin.
Panie Szyszko:
Czy naprawdę chce Pan być skuteczniejszy od wyżej wspomnianych?
Lepiej z mądrym zgubić, niż z głupcem znaleźć.
Taką maksymę przekazał mi kiedyś Mój Tata.
I rzeczywiście, zdarzało mi się coś zgubić,
A później liczyć na życzliwość dobrych ludzi.
Albo też i znaleźć
Z koniecznością szybkiej ucieczki
W celu ocalenia choć części znaleziska.
🙂
Upatruję Jej zarówno na Krakowskim Rynku,
Jak i w Młodzieży rozwijającej Flagę Unii w Sejmie.
Widzę Ją też w Papieskiej Fladze w Święto Bożego Ciała,
Widzę i w Biało-Czerwonej…
Bo Europa to
MY WSZYSCY
Równi, Silni i Pogodzeni.
A jeśli ktoś tego nie rozumie i nie czuje,
temu daję jeszcze szansę.
Był Starożytny Rzym,
Była Rzeczpospolita Obojga Narodów,
Jest Unia Europejska.
Jest więc jeszcze czas na to,
By nie powtórzyć błędów przeszłości.
Czas by zrozumieć, że:
Europejczykami są tylko Ci,
którzy czują i rozumieją Jej Ducha.
Pochyla się nad ludzkim losem
Wywyższona z drugiego, albo z trzeciego piętra.
Twarz ma poważną i dobrą.
Zatroskaną.
Tak nisko i blisko nad przechodniami,
Że ci mają Ją za swoją
I zapalają światełka
I przynoszą kwiaty.
A Ona ciągle na nich patrzy,
Przestaję się więc dziwić,
Że Ich tak to porusza.
(Podczas gdy inni ze wzgardą odwracają wzrok od Ich biedy).
Zapisuję się do tej Organizacji jako pierwszy!
I pytam:
Kto następny?!
Ktoś oburzony oczywiście zapyta:
Ale o co chodzi?!
A ja odpowiem:
Chodzi o dystans do samych siebie!
A zatem powtarzam pytanie:
Kto się zapisuje?
Kto jeszcze zasili szeregi LPP?
LPP czeka na Ciebie…
🙂
Stanęli,
Pogubili się,
Palą papierosy,
Nerwowo spoglądają na zegarki.
Pod nosem cedzą obelgi…
Aż w końcu najstarszy z nich
Zsiadł z konia i powiedział:
„Panowie, tak dłużej być nie może!
Wte albo wewte…”
🙂
Czasem zastanawiam się, czy mnie się to kiedyś nie przytrafi,
Ale wtedy pocieszam się myślą, że złego licho nie bierze.
🙂
Gdy zdarza się coś takiego jak „bezbrzeżna rzeka”
Natychmiast zapominamy o urokach plażowania na żółtym piasku.
Bunt rzeki nazywamy powodzią,
Ubieramy się w mundury,
I znajdujemy w sobie siłę,
By znikąd znosić tysiące worków z piaskiem.
Budzi się w nas solidarność,
Dłoń spotyka się z dłonią,
I ze strachem czekamy aż to się skończy…
I to się zwykle kończy.
A wtedy przez moment zastanawiamy się nad przyczynami.
Ale tylko przez moment,
Bo później spada na nas zapomnienie.
Aż do następnego razu…
Do momentu gdy jedna „bezbrzeżna rzeka”
Stanie oko w oko z drugą…
A usiadłem sobie na Krakowskim Królewskim Rynku,
Usiadłem…
i posiedziałem na nim kilka dni… 🙂
Posiedziałem…
bo… Kraków to moja miłość!
Jestem więc przekonany, że będziesz w stanie zrozumieć
ten skandaliczny brak ruchu na robertgorczynski.pl
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze