W ostępach dębowego boru.
Za rzeką, która wije się wśród pniaków.
Kraj ze stolicą za wysoką palisadą.
Z książęcym dworem
I świątynią z wieżycami.
Kraj pełen drwali,
Kraj budowniczych,
Kraj z drużyną walecznych wojów.
A gdzie jest ten kraj?
Kiedyś wiedziałem,
A teraz nie wiem.
Zagubił się gdzieś pośród nudnych, szarych spraw.
Zaginął w gąszczu pożółkłych kart.
Zawsze przybiera pozór mądrości.
Zakrada się jakby z boku
I zazwyczaj kalkując zasłyszane słowa
Przekręca je i wypacza.
(A potrafi przy tym zacytować kogoś wielkiego!).
Idiotyzm,
Niezmiennie udaje coś wartościowego.
Jednak nie potrafi stworzyć niczego sam.
Musi być dobrze przyrządzona
I dobrze podana.
Inaczej, ten który twierdzi, że jest kucharzem,
Sprawi, że wszyscy zbaranieją.
🙂
25 stycznia 1794. roku Jego Wysokość Cesarz Austrii Franciszek II Habsburg zechciał potwierdzić szlachectwo i nadać Józefowi Kalasantemu z Górki Gorczyńskiemu Herb własny de Gorki.
Z tej okazji, serdecznie pozdrawiam Wszystkich Moich Krewnych – Potomków Józefa Kalasantego.
Przede wszystkim jednak, składam z serca płynące podziękowania dla Wszystkich Pasjonatów związanych Brzeźnicą koło Skawiny, którzy swą pracą i zaangażowaniem przyczynili się do przypomnienia
i godnego upamiętnienia dorobku Adama Gorczyńskiego i Jego Ojca – Józefa Kalasantego z Górki Gorczyńskiego.
Z wyrazami uznania i szacunku,
Szczerze oddany!
Robert Gorczyński
Jest wielkie i mocno umięśnione,
(Wszak niegdyś biło dla całego kraju!)
Serce Króla.
Dziś już jest spokojne.
Spoczywa w złotej krypcie.
I milczy.
Teraz ludzie czerpią z niego moc.
Szanowałem Go za wiedzę, kulturę, pasję i charakterystyczny głos.
Cześć Pamięci Pana Bogusława Kaczyńskiego.
Może być Litewska
Może być przez las…
Może być przyjazna,
Może zgnębić nas…
Pogoń Zacna,
Odważna,
Jak rycerz na koniu!
A na jego tarczy Jagielloński Znak…
🙂
Zewsząd zawsze to, co najlepsze.
Mam oczywiście na myśli:
Mądre sentencje, naukę, przyjaźń i miłość,
A nie jakiś nocny podejrzany proceder rabunkowy.
🙂
I nie chodzi o to, że ludzie zamiast spać odwiedzają bary.
Nocą w Krakowie dzieje się coś jeszcze.
Tam rzeźby widzą przyszłość.
Tam krany przemawiają w niezrozumiałym języku.
Tam dziewczyna boginią się staje,
A zwykły chłopak bywa bogiem.
Kraków.
Kraków niezwykły!
Jesienią tajemniczy,
Zimą żeźki,
Na wiosnę zaś ożywczy.
Chciałbym tam pójść kiedyś pieszo.
Chciałbym dojść do Królewskiego Rynku.
Chciałbym strzepnąć z sandałów wielkopolskie kurze.
I odetchnąć.
Nie od Poznania, Kościana, Leszna,
Ale od siebie.
Od swoich codziennych spraw:
Tak – pod wieżami Królewskiej Stolicy.
Tak – w miejscu, które żyje mimo smogu.
Wojny, najazdy, smog i smok?!
Nic złego stać się nam nie może pod murami Krakowa!
🙂
W myśli swobodnej.
Nie ma nic zdrożnego w wyrażaniu obaw.
(Choćby nawet czynić to z pazurem!)
Nie ma nic zdrożnego we wskazywaniu prawdy.
(Choćby inni uważali ją za błąd!)
Nie ma w tym niczego zdrożnego.
Zdrożnością jest natomiast karanie,
Za wyrażanie tego, co uznaje się za prawdę!
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze