RobertGorczyński.pl

Jeśli zamierzasz zabrać się za tę trudną i wymagającą sztukę, jaką jest obserwacja,
to mam dla Ciebie tylko jedną radę:
Zapomnij i wymaż wszystko to, co jest za Twoim okiem.
I skoncentruj się tylko na tym, co przed Tobą.
I nieważne, czy szukasz towarzyski życia,
piszesz powieść,
badasz Kosmos,
czy tylko walczysz z upierdliwym sąsiadem.
Zawsze musisz mieć świadomość,
że na kilka trudnych pytań
przypada jedna prosta odpowiedź.

Słońce,
Radość,
Cisza,
Zieleń,
I Rodzina.
Siedzimy sobie razem
I pleciemy trzy po trzy
w języku sobie bliskim.
Jest piękny dzień
Ale my nigdy nie jesteśmy w stanie w pełni docenić takiego czasu
Zanim minie…
Dziś jednak nie będę się nad tym zastanawiał.
Bo…
Jest piękny dzień…
🙂

Bądźmy czujni.
Nie pozwólmy na to.
Nie dajmy się sprowokować.
Bo podstawy do kryzysu już są:
Nami też rządzą ludzie rozdający pieniądze za nic.
Rządzą nami ludzie, za nic mający, opinie własnych rodaków i całego Świata.

P.S.: Wenezuelizacja życia w Polsce – zapamiętajcie też, że jako pierwszy zaproponowałem ten termin.
Zanim zaczną używać go media…
🙂

Z tej okazji, z wielkim szacunkiem wspominam
Żołnierzy Wojska Polskiego
i Wszystkich Obywateli II Rzeczypospolitej,
którzy z wielkim poświęceniem, zaangażowaniem i wysiłkiem
odparli bolszewicki najazd
i sprawili, że Polska pozostała w cywilizowanej Zachodniej Europie.

Cześć Ich Pamięci!

Nawet nie wiecie jak bardzo cieszę się, że Jego czas już przeminął.
I nie dlatego, że Go nie lubię.
Wręcz przeciwnie!
Lubię Go i szanuję!
Nie mogę sobie jednak wyobrazić tego, co by było,
Gdyby Gajuszowi Juliuszowi Cezarowi
Dano do ręki: Internet i Telewizję.
🙂
Gdyby tak się stało
Nic by nie mieli do powiedzenia ludzie tacy jak:
Trump, Putin, czy Kaczyński.

Jest noc.
Na scenie pięciu ludzi:
Piękna śpiewaczka,
Saksofonista,
Trębacz,
Kontrabasista,
i facet z bębnami…

Jest noc.

Lecz nikogo to nie interesuje.
Nikt nie patrzy na zegarek
Tylko kolorowe światła
Zmieniają barwy w takt muzyki
A muzyka…
Ona unosi się
I szybuje gdzieś wysoko.
A ludzie na widowni razem z nią
Wznoszą się pod rozgwieżdżonym niebem.
I choćby nadszedł świt
To nikt nie odejdzie
Dopóki nie odpłynie najgłębszy,
(Ostatni jej takt…)

Ledwie się go wyczuwa wstając rankiem do pracy.
Słabo jest widoczny na ulicy.
Nie widać go w tramwaju,
W autobusie,
Ani w samolocie.
Wszyscy przecież mamy głowy, tułowie, ręce i nogi…
Wystarczy jednak usiąść z rodziną przy jednym stole,
A zaraz będzie wiadomo o co się rozchodzi…
🙂

Że mi tu błysk za błyskiem,
Grzmot za grzmotem,
Deszczem po oknach wali?
I KSIĘŻNICZKĘ w Królewskim Mieście Kościanie zalewa?
Kto to zrobił?!
Radzę się przyznać!
Bo jak nie:
To sam znajdę…