I każdy je ma…
Tam miękną nam nogi
(gdy do nich wracamy).
Tam Słońce świeci jakoś inaczej.
Tam ziemia, powietrze i woda
Największą siłę mają przyciągania…
Te miejsca, każdy z nas oznacza po swojemu.
I każdy z nas rozumie inaczej.
Lecz wszyscy te miejsca nazywają tak samo.
Krótkie, magiczne słówko:
Dom.
🙂
I czasami Ich nie rozumiemy.
Bo idą swoją własną drogą.
Mają ostre miecze.
I tną nas, gdy uznają że błądzimy.
Ale mają czyste serca.
I takie serca są jak szczepionka.
I boli Nas.
Bardzo boli… ale potem zdrowiejemy!
Bo są jeszcze na tym Świecie Rycerze.
A kiedy któryś z Nich odchodzi.
To cierpimy najbardziej i najszczerzej.
Cierpimy…
Bo czujemy jak wiele nam zabrano.
A to co odeszło
Było mocne
Ostre
LECZ PRAWDZIWE.
Szanownemu Panu Dyrektorowi, Świętej Pamięci Leszkowi Michalczakowi, wiersz ten poświęcam.
Według pewnej wielkiej gazety to ja.
A dlaczego?
Bo obawiam się tłumów młodych ludzi,
którzy biją się z węgierską Policją.
Bo obawiam się tych,
którzy bez pozwolenia przechodzą przez ogrodzenie.
A dla mnie graniczny słup to rzecz święta.
To znak, że muszę uszanować wolę właścicieli danej ziemi.
CZYTAJ DALEJ
Przecież nic się nie stało.
I nie potrzeba wyjaśnień.
Tak mówisz.
Ale nasze milczenie przestaje być milczeniem.
(Ten brak słów staje się słowem).
I nie jestem w tym ani wybredny, ani samolubny.
Po prostu nauczyłem się wyciągać wnioski.
🙂
Tego ceń Człowieka, na którego ramieniu
Oprzeć się możesz, kiedy zawiedzie Cię nadzieja.
I możesz mieć wielkie marzenia…
Może też zjawić się „ideał”…
Ale nie daj się zwieść!
Pomoc i sympatia bardzo rzadko pochodzi z piedestałów.
Pomoc i sympatia jest zwyczajna.
Bywa też szara i zakurzona.
Bywa smętna, pokręcona i dziwna.
Czasem też nazywa się przyjaźnią.
Tak bez odlotu…
Jak zwyczajni i szarzy najczęściej są ludzie.
Bo miłość niejedno może mieć imię.
Często nadchodzi bez skrzydeł i bez chwały.
Jest niewidzialna.
Nadciąga w ciemnej godzinie.
Tak po Końcu Świata…
Jasne i bolesne bywa zmartwychwstanie.
Naszej Kochanej Izie, której niebo najciemniejsze jest przed Świtem.
Teraz…
A przecież to tak szybko minie.
🙂
Pośród gór cisną się cisy.
Pną się cisy między kosodrzewiną.
Tłoczą się między limbami.
I przedzierają się przez korale, ciupagi, chałupki, kapelusze i kierpce…
I z zachwytem patrzą na szczyty.
I podziwiają wschody i zachody Słońca
A przyjeżdżają cisy w góry raz do roku.
I chodzą sobie spokojnie.
I jadą kolejką.
I idą sobie ulicą.
(I są bardzo szczęśliwe)
Takie właśnie są cisy.
Te NASZE CISY!
Jedyne takie w rodzinie…
Bachurce i Stefkowi wiersz ten dedykuję.
Umiejętność prawidłowej oceny.
Umiejętność odróżniania.
Bo czarne odróżniać trzeba od białego.
A jasne od ciemnego.
I niech cię nie oczaruje.
Niech nie zwiedzie cię feeria barw.
Bo za barwami stoi jedno i to samo:
Blask i cień.
I jakie by one nie były:
żółte, niebieskie, pomarańczowe czy zielone…
Zawsze będą tylko dwie.
Czasem trzeba wspiąć się na wysokie drzewo.
Choćby po to, żeby zobaczyć co jest za pagórkiem.
Oczywiście pod warunkiem,
że na szczycie nie zaczniemy myśleć o schodzeniu…
Bo strach przed schodzeniem zabić może czar każdego odkrycia.
🙂
Książę, który był pierwszy
Z pewnością nie wiedział, że jest najstarszy.
🙂
Książę, który był tak nowoczesny,
Że podjął decyzję tej wagi, jak my w 2004 roku.
Ten Książę…
Z pewnością nie domyślał się,
Że kiedyś będzie
Ikoną konserwy…
🙂
P.S.: A historia kołem się toczy,
bo przecież później było owo:
„Zaburzenie wielkie w Ziemi Lackiej”...
I lud powstawszy, rozprawił się z władzą swoją i biskupy…
🙂
Ergo: konserwatyści powstali zbrojnie przeciw ówczesnym zwolennikom europejskiej integracji.
I dopiero Król Kazimierz Odnowiciel
z pomocą Niemców zaprowadzić musiał porządek.
NIECH WIĘC PiS NIE SPRZEDAJE NAM TERAZ SWOJEJ
AHISTORYCZNEJ i ANTYEUROPEJSKIEJ WIZJI NASZYCH DZIEJÓW.
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze