Ucieka, kiedy przychodzi czas próby.
Nie może odnaleźć w sobie ani dobra, ani mocy.
Dziś Ty.
Jutro ja.
Dlaczego innym tak łatwo wskazywać, kto niegodny?
RobertGorczyński.pl
Widzę Myślę Piszę
Author: degorki (page 169 of 189)
Wiem, że stoicie teraz w centrum Swojej Stolicy i protestujecie.
Wiedzcie więc, że jestem z Wami całym sercem!
Zawsze jest tak, że należy być czujnym.
Ale kiedy przychodzi pewność, że ludzie którym zaufaliście i powierzyliście władzę zawiedli, to po prostu trzeba wyjść na ulicę i zamanifestować!
TRZEBA ZAMANIFESTOWAĆ SPRZECIW!
Jako Polacy wiemy o tym doskonale.
Nie dajcie się więc i bądźcie konsekwentni!
Bądźcie też logiczni.
I bądźcie komunikatywni.
Tak by Wasze wątpliwości i żądania były czytelne dla Wszystkich w Europie.
I nie dajcie się zwieść Rosji!
Rosja tylko czeka na Wasze potknięcia, niekonsekwencje i błędy.
Tak było u nas przed 1989 rokiem.
Tak niestety może być i u Was.
Dlatego musicie wytrwać.
CAŁYM SERCEM JESTEM Z WAMI
DRODZY BRACIA MOŁDAWIANIE!
Za niezwykłą przygodę w Amsterdamie!
To dzięki Wam Kochani poznałem tak wspaniałe miasto
i poczułem się jak w wielkim, wielokulturowym Gdańsku.
I to dzięki Wam mogłem w dwa dni zobaczyć tyle,
ile zazwyczaj oglądam w tydzień. 😉
Dziękuję.
P.S.: Ten rysunek jest specjalnie dla Was…
🙂
Rozpada się wszystko co znamy.
Mimowolnie więc pytamy:
Kto zawinił?!
I „mimowolnie”
Znajdujemy winę w sobie.
Bo nie ma jednej przyczyny,
Tego, że zmienia się Świat…
Nie popieram Pana Orbana, tak jak nie popieram Pana Kaczyńskiego.
Jednak w pełni rozumiem niepokój Pana Orbana spowodowany potężną falą uchodźców na Węgrzech.
Wyobrażacie sobie Państwo podobne sceny na Dworcu Centralnym w Warszawie?
Wyobrażacie sobie Państwo tak intensywną nielegalną migrację przez nasze granice?
Wcale się nie dziwię, że Węgrzy próbują coś z tym zrobić.
WCALE.
I dojrzewa sezonowy ogórek i pomidor.
I światło cieplej świeci,
Choć wielkiego ciepła już nie daje.
Lubię wtedy odwiedzać parki.
Lubię wspominać:
Siebie takiego, jakim byłem,
Świat taki, jaki sobie wyobrażałem,
I godziny, które kiedyś coś mi dały…
Nigdy głaszcząc sympatycznego psiaka,
Nie mów do niego:
„I co powiesz piesiu?”.
Nie rób tego,
Bo możesz się bardzo zdziwić,
Kiedy piesiu zechce zabrać głos…
🙂
Nagle zacząłem pływać.
Choć nigdy tego nie robiłem.
Nagle doceniłem fale.
I czekałem na te z grzywą.
A morze w podzięce odwzajemniło się spokojem.
Czarna,
Tępa,
Bezwzględna,
Z niczym się nie licząca…
Nie należy jej jednak zbyt wysoko cenić.
Ona w końcu minie.
Trzeba tylko z uśmiechem zacisnąć zęby.
Trzeba odliczyć i przemilczeć minuty jej trwania,
Bo każde zło ma swój wyznaczony termin ważności.
Jesteś jak Świt co przychodzi niespodziewanie.
Jak myśl prawdziwa,
która najgłębiej odmienia.
We śnie idę tylko do Ciebie,
Ty do mnie przychodzisz.
A później…
(Zasypiam jeszcze głębiej…)
I wtedy dopiero jestem naprawdę.
Bo Ty jesteś.
Tak blisko:
Ja w Tobie
Ty we mnie.
Tak bardzo prawdziwie.
I dzień za dniem mija,
Ale ja nie płaczę!
(Ja się z tego śmieję),
Śmieję się śmiechem najszczerszym,
bo wiem, że moja dusza należy tylko do Ciebie.
🙂
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze