Długo niedobywany zalec potrafi w katedrze.
Spocząć tam może w rękach dawno opłakanego Króla.
A w tym uśpionym stanie, świadczyć będzie o Jego chwale.
Aż krew na nim spiętrzona zakrzepnie.
I stanie się czarną, dyskretną poświatą.
(Bo każdy Miecz taką ma tajemnicę…)
I tak: rok po roku,
Epoka po epoce,
Spędzi Miecz wieczność głęboko uśpiony.
A my…
My starajmy się mocno,
By nie zbudził się na naszych oczach…
Kiedyś ludzie poszli za Hitlerem.
Kiedyś ludzie poszli za Stalinem.
I te potwory przemawiały do nich z trybun,
A oni mylili siebie z rzymskim ludem.
Poszli więc mordować innych,
W myśl zachcianek: i Hitlera i Stalina.
I tak powstała technologia…
A dziś…
Dziś nie ma już Hitlera.
Dziś nie ma już Stalina.
Jest natomiast naga i skrzecząca przemoc!
Jest moc mordowania, tak dosadna wśród afgańskich talibów,
Tak demoniczna, jak przemoc afrykańskiego Boko-Haram…
(Jak dla mnie, to zbyt wiele…)
A jednak nadzieja jest większa…
(O Święty i Wieczny Czesławie!)
Licha bardzo lecz wieczna…
I bój się Hitlerze!
I boj się Stalinie!
I bójcie się wszyscy, którzy pójść chcecie w ich ślady!
Bo nie ma was aż tak wielu,
by kara nie spotkała was z ręki ludzi!
Post Scriptum: Poniekąd jednak nie dziwi mnie to, że islamiści tak nas nienawidzą. Nie dziwię się, gdy patrzę na „naszych”, rodzimych antysemitów. Tych, którzy przez pokolenia trwają w swym zbrodniczym błędzie, podpuszczeni przez zakompleksionych, wiejskich plebanków.
Bo tak to właśnie działa…
Renesans pośród krużganków, w pysznych strojach i z kryzami?
Wskrzeszenie dawnej poezji, teatru i muzyki?
Nagły wybuch?
Odrodzenie po latach ciemnego niebytu?!
Nie!
Mój Renesans jest codzienny.
Nieprzemijający jest
I niezmienny…
Bo ja odradzam się w każdej chwili.
Jestem jak tęcza, co mieni się barwami.
(I tyle…)
A reszta od Was już zależy.
I Wy mi powiedzcie:
Czy chcecie tu zostać?
Przystanąć pragniecie przez chwilę?
Zachwycić chcecie się kolorem?
Albo Wasza wola: iść dalej inną drogą?
Zdecydujcie!
Bo ja w tym niestety, pomóc Wam nie mogę…
Z tej okazji Wszystkim Polkom i Polakom na całym Świecie
Składam moje najserdeczniejsze życzenia i wyrazy uszanowania.
Potrafi udawać, że nie ma piersi.
Potrafi udawać, że nie ma bioder.
Potrafi udawać, że nie jest zgrabna…
Potrafi wymyślać różne głupoty,
Byle byś tylko zaprzeczył…
🙂
Zawżdy wtenczas się otworzy.
Brama jedna wielka z drewna.
Okuciami stalowymi wnet zaskrzypi.
I nie oprze się dźwiękowi:
Ani serce
Ani rozum…
I nie ujdzie plamom na honorze,
(Skala herb swój!)
Ten co zwątpi.
I niech szable wzniosą Waszmościowie!
Niechaj „Vivat” zawżdy krzyczą!
Byle tylko nie minęło:
Czasów świetnych Rzeczypospolitej…
W duszy Naszej to wspomnienie!
Przypominają o tym, czego nam brak.
Ich ułożenie też nie jest bez znaczenia.
Nikt jednak już nie umie go odczytać.
Skupiamy się więc na pamiętaniu.
Szczególnie o tych, którzy mostem nie przeszli…
Prawdziwy Polak.
Bo tylko Prawdziwy Polak pomaga swoim Sąsiadom przetrwać najgorsze chwile.
Cześć Pamięci Dobrego i Szlachetnego Człowieka.
Chwała Bohaterskim Powstańcom z Żydowskiego Getta w Warszawie.
Cześć Pamięci Ofiar hitlerowskich zbrodni.
I niech to się nigdy więcej nie powtórzy!
Kiedy miałem naście lat, to z serca popierałem Wałęsę i „Solidarność”,
Przez pewien czas należałem też do młodzieżówki KPN.
(kto dziś pamięta, czym była KPN? 🙂
Bo wtedy trzeba było wyjaśnić „panom” komunistom,
co o nich myślimy!
Aż nastał 1989. rok i Polska odzyskała Niepodległość.
A później przystąpiła do NATO.
I w 2004. roku wstąpiła do Unii Europejskiej.
I myślałem, że to już koniec…
© 2026 RobertGorczyński.pl
Designe By ilonaDESIGN — Góra ↑
Najnowsze komentarze